Naar de fietsenmaker voor een bakfiets

Daar gingen we dan, op zondag ochtend met mijn vader. Op weg naar de fietsenmaker want vandaag was het zover. Mijn vader ging vandaag voor mij een bakfiets kopen. Ik heb er heel de week al slecht van geslapen, ik kon het gewoon niet geloven dat ik er een zou krijgen. De vader van een vriend van mij ging ook vandaag voor mijn vriend een bakfiets kopen. Hij wilde graag een zwarte, maar ik een blauwe. Ik vond dat destijds een super mannelijke kleur, en vond zwart zo neutraal. Maar ja, je gaat ook niet elke dag een bakfiets kopen. Dus moest ik wel zeker zijn welke kleur ik wilde. Want ja, als jongen zijnde ga je geen roze bakfiets kopen. Ik moest van mijn vader wel minimaal een paar jaar ermee doen, dus zat snel een keuze maken er niet in. Wat ik normaal gesproken wel doe, niet nadenken maar iets pakken. Er waren verschillende winkels waar ze stonden. Maar wel voor verschillende prijzen, natuurlijk had mijn vader goed uitgezocht waar hij hem ging halen. Er stonden verschillende artikelen in de krant met: bakfiets kopen! Maar dat waren adverteerders die veel geld ervoor vroegen, dat had mijn vader al wel snel door. Ook waren er verschillende websites waar je de prijzen kon vergelijken, die hadden dat al gedaan eigenlijk voor je. Dat is super handig want zo weet je waar hij het goedkoopste is, zonder zelf moeite te doen. Eerst wilde mijn vader zelf een bakfiets voor me maken, hij is wel super handig. Maar toch, dat zijn niet dezelfde fietsen. En dat wilde ik niet, ik wilde net als de rest de originele.